Tucholski Park Krajobrazowy

Tucholski Park Krajobrazowy został utworzony w 1985 roku. Jego powierzchnia wynosi 36 983 ha (w woj. pomorskim – 11 323 ha), a powierzchnia otuliny parku – 15 946 ha (w woj. pomorskim 3887 ha). Teren, na którym jest położony Tucholski Park Krajobrazowy, został ukształtowany przez lodowiec skandynawski. Krajobraz jest urozmaicony przez liczne rozcięcia erozyjne, w postaci dolin i rynien, którymi płyną pośród malowniczego krajobrazu rzeki i strumienie.

Główny szlak wodny parku stanowi rzeka Brda płynąca miejscami głęboką doliną otoczoną starodrzewem lasów liściastych. Bardzo malowniczym elementem krajobrazu parku są jeziora wytopiskowe o nieregularnym zarysie linii brzegowej oraz nieliczne jeziora rynnowe z unikalną florą i fauną. Spotkać tu można również niewielkie jeziorka śródleśne, tzw. „oczka” i „kociołki”, naturalnie zarastające specyficzną roślinnością torfowiskową. Zadziwiającą ozdobą tych jeziorek są pływające wyspy. Ponad 86% powierzchni parku stanowią lasy, w których gatunkiem panującym jest sosna. Zwarty kompleks borów sosnowych o dużej powierzchni oraz brak ośrodków przemysłowych wpływa na wytworzenie specyficznego klimatu o właściwościach leczniczych. Obszar Tucholskiego Parku Krajobrazowego cechuje specyficzna flora naczyniowa złożona z wielu rzadkich gatunków. Licznie reprezentowana jest tu grupa reliktów glacjalnych (polodowcowych) : trzcinnik prosty, bagno zwyczajne, bażyna czarna, brzoza niska, żurawina drobno listkowa, fiołek torfowy, gwiazdnica grubolistna, brzoza niska..

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *